YAPABİLMEK VE TERCİH ETMEK
Sanat geçmişten günümüze ulaşmış olan ve önemini yıllardır sürdüren bir unsurdur. Pek çok çeşidi bulunmasına rağmen çoğu insan sanatla ilgilenmediğini söyler. Ya da yapamadığını. Bilmedikleri tek şey sanatın “yapabilmek” becerisine göre oluşmadığıdır. Sanat, bir insanın tüm içtenliğiyle, duygularıyla ve isteğiyle meydana getirdiği özgün içerikli eseridir. Kendi kafamızda mırıldandığımız ve o an oluşturduğumuz bir melodi bile sanat kabul edilir.
Bu farkındalığa sahip olmayan insanlar sanatı beceremediklerini düşünüp, farkında olmadan hayatlarının her anında yepyeni ve bambaşka sanatlar oluşturur. Buna rağmen bana bir şey söylemek düşmez. Herkes istediğini yapmakta özgürdür sonuçta. Her insan sanatla uğraşmak zorunda değildir.
Benim açımdan “sanat olmazsa olmaz” düşüncesi pek doğru değildir. İnsanların kendilerini dinlendirmek veya kafalarını boşaltmak için sanata başvurmaları gerekmez. Hayatlarının her anında karşılarına çıksa bile her insan huzur bulmak için sanatı tercih etmez. Herkesin kendine ait yetenekleri ve ilgi alanları vardır. Tabii bu konu, her türlü “sanatı becerememek” ile ilgili olan düşüncelerimi değiştirdiğim anlamına gelmez. Buradaki tek fark, sanatın becerebilmekle ilgisi olmadığı, yalnızca uğraşmanın tercih meselesi olduğunu savunmamdır. Örnek verecek olursam, çevremdeki insanların kendilerini farklı şekilde dinlendirdiklerini söyleyebilirim.
Bazıları sanatı tercih ederken, diğerleri farklı alanlarda uğraşmayı seçiyor. Kimisi duygularını birer resme dönüştürüyor, diğeri parmaklarını piyano üzerinde oynatarak huzur buluyor, öteki matematikle uğraşıp problem çözüyor, bir başkası ise doğayı, çevreyi gözlemleyerek mutlu oluyor.
Burada bahsetmek istediğim, değişkenlik gösteren bu yetenekler doğrultusunda insanlar sanat yerine farklı ilgi alanlarına yönelmeyi tercih edebiliyor. Bu sebeple benim açımdan herkes bir sanat dalıyla ilgilenmek zorunda değildir. Ancak sanatın her an bizimle olduğunu da unutmamak gerekir.
